Dagboek van Loesje

Lief dagboek,

Zou je zeggen dat ik bang ben voor de wereld? Allesbehalve denk ik zelf, maar dat was vroeger niet altijd zo. Begrijp me niet verkeerd, ik wilde echt wel graag voor haar zorgen hoor. Ik ging er gewoon regelmatig met mijn vriendjes op uit om prulletjes te rapen tijdens het buitenspelen. Maar ja, bang, dat was ik als klein meisje voor zo’n grote wereld af en toe toch een beetje.

Ik denk dat het kwam doordat heel wat mensen best wel enge theorieën over onze aardbol hebben bedacht. Haar einde is vaak voorspeld, door de Maya’s bijvoorbeeld, en zelfs grote denkers als Isaac Newton hebben zich eraan gewaagd (en een paar pessimisten schijnen ook vaak te denken dat de wereld vergaat). Er werd ook lang geloofd dat de aarde plat was en dat je er zo met je bootje af zou varen als je te ver de zee op ging (ook dat denken sommigen nog steeds).

Natuurlijk, er gebeuren nare dingen in de wereld, zoals oorlog en vernieling van de natuur, maar wat mij betreft is ze nog lang niet aan haar einde. Daar is moeder aarde veel te mooi voor. Daarom denk ik dat we helemaal niet bang voor haar moeten zijn, maar juist een beetje liever. Mét haar leven in plaats van op haar. Als we dat doen, zal niemand haar schoonheid nog kunnen missen